سرمه برای این پست نوشته:«خیانت کدام یک را پرت می کند به آن جهنم سوزان امیر؟ خیانت دیده را یا خیانت کرده را؟ یا هردو؟ آن "زنک" که نوشته ای همینطور کلمه ای است مثل باقی کلمه ها یا قضاوت توست درباره ی خیانت کرده؟به چه می گویی خیانت دقیقا؟ زمان و مکان و شخص ندارد؟ برای قضاوت نباید درگیرش باشیم؟ همین ما نیستیم که بار توقع جامعه را ساخته ایم؟ همین ما نیستیم که باید برش داریم؟ حذفش کنیم؟ »

سرمه جانم!فکر می کنم هیچ کس از عواقب خیانت در رابطه زناشویی در امان نمی ماند.حدس می زنم بر قرار کردن رابطه خارج از ازدواج،حتمن مقدمه ای دارد و حتمن جایی در آن رابطه می لنگیده که آدمی رفته آرامش یا لذت یا جاه طلبیش را جای دیگری جسته نه در آغوش همسرش یا کانون خانواده.همه اینها را من می فهمم،برای همین خیلی وقت ها می شود آدم خاطی را درک کرد اما انصاف بده نمی شود تاییدش کرد.نمی شود به خدا!

پرسیدی خیانت یعنی چه؟ازدواج یک تعهد دو نفره است به گمانم.دو نفر آدم می پذیرند که در شادی و غم کنار هم باشند.دو نفر آدم متعهد می شوند با پذیرفتن رابطه ازدواج غیر از پذیرش مسوولیت خودشان،پذیرای مسوولیت ازدواج هم باشند و این مسوولیت یعنی تعهد به حمایت از رشد دیگری،تعهد به برقراری امنیت در یک حریم دو نفره طوری که هر کدام از زوجین قادر باشند در پرتو آن امنیت ببالند و خودشان شوند.اصلن اینها را فراموش کن.در سطحی ترین دیدگاه ازدواج یک قرارداد است که طرفینش متعهد می شوند در برابر یکسری برخورداری ها،یکسری محرومیت ها را پذیرا شوند.حالا مرد یا زن،با هر دلیلی که می خواهد این تعهد را رعایت نمی کند؛نه در آن بالاترین سطح معنوی مسوولیت و امنیت و نه حتی در سطح مضحک یک قرارداد اجتماعی؛اسمش را جز خیانت می شود چیز دیگری گذاشت سرمه جان؟اصلن بیا فرض کن آن دلیل خیانت موجه ترین دلیل جهان باشد،حتی در آن صورت هم جز درک ماجرا، چیز دیگری می شود نثار خیانتکار کرد؟می شود خروج از یک تعهد و زیر پا گذاشتن مسوولیت را به هر دلیلی تایید کرد؟خیانت زمان،مکان،شخص ندارد.خیانت خیانت است.زن و مرد هم ندارد به نظرم و باز هم تاکید می کنم مرز ظریف بین درک کردن این ماجرا و تایید کردنش را کاش بدانیم و رعایت کنیم!

اما در مورد آن لغت زنک!برای زنی که مادر است،همسر است بعد نه مسوولیت مادری می فهمد،نه حرمت همسری.وقتی هم که ماجرایش بر ملا می شود اولین کارش اجرا گذاشتن مهریه است به نظرم لغت زنک ملایم ترین تعبیر ممکن بود.سر جدت بیا زنانه مردانه نکنیم ماجرا را.مرد هم بود و همچین شکری می خورد در مردک گفتن به او تردید نمی کردم!