|
|
|
۱۳۸٧/۱٠/۱٢
کمی نامتعارف شاید
من اگر عرض کنم با این تحلیل فرهاد جعفری موافقم که رهبری ایران فردی باهوش،توانا و استراتژیستی چیره دست است احتمالن انتقاد های زیادی را به جان می خرم اما نظرم همین است که عرض کردم. یک وقت هایی آدم با خودش آرزو می کند کاش نهضت اصلاح طلبی ایران هم رهبری با این ویژگی ها داشت یا رهبر فعلی ایران کمی سکولار تر و لیبرال تر بود تا این چتر رهبری بر سر همه ایرانی ها گشوده شود و آقای خامنه ای رهبر هر ایرانی باشد اعم از مذهبی یا سکولار... پی نوشت١:می توان رهبر ایران را دوست نداشت،کما اینکه من ندارم.می توان به بسیاری از افکار و حرف های او انتقاد داشت،کما اینکه من دارم و می شود کاملا مخالف روندی بود که سیستم تحت حکومت وی بر زندگی شخصی شهروندان مخالف بافت مذهبی در بیست سال اخیر تحمیل کرده است اما نمی شود نادیده گرفت که همین رهبری،صلح را برای ایران ،در منطقه ای که ظرف این مدت ٣ لشکر کشی تمام عیار بین المللی و بیش از ١۵ منازعه مسلحانه منطقه ای داشته،حفظ کرده...تولید ناخالص ملی کشور را در دوران رهبریش به چهار برابر افزایش داده و باور کنید یا نه برای ایران نفوذ منطقه ای بی سابقه ای ظرف سی سال اخیر به ارمغان آورده است.ایران به قدرتی تبدیل شده که غرب،اعراب و اسراییل را به یک اندازه نگران و همگرا ساخته...اینهاحقایق مسلمی هستند که به هیچ وجه نمی شود نادیده گرفتشان پی نوشت٢:اگر دلتان خواست این گزارش اندرو اسکات کوپر را ببینید که چطور در سال ١٣۵۵ قدرت منطقه ای ایران،آمریکا و اعراب را علیه ایران متحد کرد-بله علیه ایرانی که شاهش را نوکر آمریکا می دانستیم-و چطور خودکامگی شاه باعث تقویت این جبهه شوم شد.حالا آدم از ته دل امیدوار باید باشد که نسل جدید ایرانی ها دوباره همان اشتباه سال ۵٧ را تکرار نکنند.نه رهبرانمان اشتباهات شاه را و نه طبقه متوسط و روشن فکرانمان اشتباهات همتایانشان را در زمستان ۵٧ ...کمی وقت بگذارید و آن گزارش را بخوانید! [ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ] |
خانه آرشيو پست پرشينبلاگ هر گونه نقل مطالب این وبلاگ در سایر رسانه ها یا سایتها منوط به اجازه کتبی نویسنده است FEED
|