«جنبش های معاصر،نسل جدیدی از زنان قدرتمند و مردان نرم خو را پدید آورده است،مردانی احساساتی،کم رو و نابالغ»زن بودن-تونی گرانت

جمله بالا یک واقعیت تلخه.فمنیسم در کنار مدرنیته تغییری بنیادین در نگرش مردانه ایجاد کرده...چرا می گم تلخ؟چون مرد ها از مردانگیشون دور شدند و برای جبران ظلم تاریخی به زنان سعی کردند زنانه بازی کنند-کاری که درش هیچ مهارتی نداشتند-این رو اضافه کنید به قدرتمندی زنان که هماوردانی هم شان خودشون می طلبند و به تصویر کهن الگویی مرد مقتدر در ناخوداگاه زنانه که به هیچ وجه با مرد نرم خوی ملایم و به شدت بچه مثبت امروزی سازگار نیست.نتیجه این تضاد تحقیر مرد مدرن به علت فقدان قدرت درونی،اراده پولادین و جسارت تحکم توسط زن زندگیشه،و فقط یک مرد می دونه قهرمان زندگی زن محبوبش نبودن چقدر دردناکه

مرد امروز برای حل این بحران دو تا راه حل بیشتر نداره:یا برگرده به الگوی مرد مقتدر سنتی که این راه حل در تضاد با خوداگاه زن مدرن هرچند بهتر از انفعاله اما به زودی تنش زاست.راه حل دوم بلوغ مردانگی واقعی،عبور از سطح عواطف و رسیدن به تعریف جدیدی از مردانگیه.عبور از سطح عواطف به معنای رفتار جدا از احساسات مثل مرد سنتی نیست یا تن دادن به آموزه هایی مثل مرد که گریه نمی کنه،مرد که محبتش رو بروز نمی ده و....بلکه به معنای فراتر از این سطح رفتنه،به معنای رفتار دوستانه اما محکم با زن زندگیشه.یعنی مرد باید بتونه همزمان در جهان زنانه و مردانه زندگی و رفتار کنه.مرد باید مرزهای مشخص هویتی داشته باشه و به زن زندگیش بفهمونه هر چند این مرزها بسیار گشاده اند اما مرزند و گذر ازشون هزینه داره.شرمندم که تاکید می کنم تنها راه تبدیل اون مردانگی نابالغ یا مردانگی افراطی سنتی به مرد مدرن رنجه.رنج کشیدن این قدرت رو به مرد می ده تا به عمق زنانگی درونیش بره و تعریف جدیدی از خودش و امکاناتش بده.تا اون موقع ما مردها باید یادمون باشه که در دوران گذار بسر می بریم و هر لحظه ممکنه بابت تفاوت تصویر خودآگاه و ناخوداگاه در روان زنانه هزینه بدیم.تنها راه حلمون هم اینه که از هزینه دادن نترسیم،مرزهامون رو تعریف کنیم و با هر قیمتی از این مرزهای جدید دفاع کنیم